Nu går jag dit igen. Jag skulle kunna gå dit i hundra år. Det finns alltid något att prata om. Det finns alltid något att sörja eller något att grubbla över.
Men jag undrar: har jag tid? Har jag tid att slösa bort minut efter minut på att samla trassel på hög, väva ihop ord efter ord till en elektrisk massa av oro?
Inga kommentarer:
Skicka en kommentar